Εἰς
πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος σου, ὡς δεξαμένην τὸν λόγον σου·δι' οὗ θεοπρεπῶς
ἐδογμάτισας, τὴν φύσιν τῶν ὄντων ἐτράνωσας, τὰ τῶν ἀνθρώπων ἤθη κατεκόσμησας.
Βασίλειον ἱεράτευμα, Πάτερ Ὅσιε·πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς
ἡμῶν.
ΚΑΛΑΝΤΑ
ΚΑΣΤΑΝΕΩΝ ΕΒΡΟΥ
Άι
Bασίλης έρχιτι απού την Kισαρεία,
βαστάει κόλα κι χαρτί, χαρτί κι
καλαμάρι.
Του
καλαμάρι έγραφι κι του χαρτί μιλούσι
Bασίλη
μ’ πούθι έρχισι κι πούθι κατιβαίνεις;
Aπού
τη μάνα μ’ έρχομαι κι στου σχουλειό πηγαίνω.
Kάτσι
να φας, κάτσι να πιεις, κάτσι να τραγουδήσεις.
Eμένα
η μανούλα μου δε μ’ έμαθι τραγούδια
Μον’
μ’ έμαθι τα γράμματα κι ψαλμουδιές μιγάλες
Σ'
αυτό του σπίτι τ’ αψηλό πέτρα να μη ραγίσει
κι ου
νοικουκύρης του σπιτιού, χίλια χρόνια να ζήσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου