Πειραιάς
27- 1– 2014 Αριθ.Πρωτ.:3
ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ
Με αφορμή τα γεγονότα
στην Άρτα
Δεν είναι λίγες οι φορές που οι σχέσεις εκπαιδευτικών -
γονέων δοκιμάζονται στις μέρες μας. Οι
αντιπαραθέσεις εκπαιδευτικών με μερίδα γονέων φουντώνουν τον τελευταίο καιρό κι
αυτό μόνο απρόσμενο δεν είναι. Σε μια
κοινωνία που θαυμάζει τον πλούτο και την επίδειξη του, η φτώχεια προελαύνει και
μαζί της φέρνει την γκρίνια. Όταν αυτή συνδυάζεται με τη συμπεριφορά του
κοινωνικού αυτοματισμού, φορτώνει τα σχολειά μας με επιπλέον προβλήματα. Στο πλαίσιο αυτό, η τηλεοπτική υστερία
επιδεινώνει με ακραίο τρόπο μια ήδη δύσκολη κατάσταση. Το περιστατικό της
προηγούμενης εβδομάδας στην Άρτα αποτελεί δείγμα αυτών των δυσκολιών.
Ποιος έδωσε το δικαίωμα στα κανάλια να δικάζουν και να
καταδικάζουν; Ποιος θα επανορθώσει τη ζημιά αν αποδειχθεί ότι τα πράγματα δεν
έγιναν όπως τα περιγράφει ο (γνωστός για την επιπολαιότητα του) τηλεοπτικός λόγος;
Ποιος στερεί από τον άνθρωπο που λάθεψε το δικαίωμα να αναμετρηθεί με ηρεμία
και αξιοπρέπεια με το λάθος του; Σε
κάθε περίπτωση, είτε ο συνάδελφος στην Άρτα λάθεψε είτε όχι έχει ήδη φορτωθεί με ποινές άδικες όχι μόνο για τον ίδιο αλλά
και για όλη την εκπαιδευτική κοινότητα. Ποινές που δημιουργούν φόβους στους
εκπαιδευτικούς και υποτάσσουν την παιδαγωγική σχέση στους τηλεοπτικούς
κινδύνους: «Μπορείς να κάνεις οτιδήποτε ή να μην κάνεις τίποτα, αρκεί να μη σε
πιάσουν στο στόμα τους. Υπομονή.»
Εκφράζουμε
την αγανάκτηση μας για την τηλεοπτική αντιμετώπιση του προβλήματος. Δεν έχει
τίποτα να προσφέρει στην ορθολογική και ανθρώπινη αντιμετώπιση του. Η σχολική
ζωή πρέπει να προστατευτεί από τον κανιβαλικό πολιτισμό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου