Έλληνας κατάφερε να λύσει τελικά τον γρίφο του Νας

Έλληνας κατάφερε να λύσει τελικά τον γρίφο του Νας, ένας άλυτος γρίφος που παρέμεινε άλυτος από το 1950.

Αλλά ποιος ήταν ο John Forbes Nash;

Αμερικανός μαθηματικός που βραβεύτηκε το 1994 με το βραβείο Νόμπελ στα Οικονομικά για την πρωτοπόρα εργασία του που ξεκίνησε αρχικά από το 1950, των μαθηματικών στη θεωρία των παιχνιδιών. Το βραβείο Νόμπελ το μοιράστηκε με τον οικονομολόγο John C. Harsanyi και τον μαθηματικό Reinhard Selten.

Το 1948 ο Νας πήρε το πτυχίο και το μεταπυχιακό του στα μαθηματικά στο Carnegie Institute of Technology στο Pittsburgh. Δυο χρόνια αργότερα σε ηλικία 22 ετών τελείωσε το διδακτορικό του στο Princeton University και δημοσίευσε την εργασία του στο επιστημονικό περιοδικό Annals of Mathematics. Το 1951 έγινε μέλος της σχολής Massachusetts Institute of Technology αλλά παραιτήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950, μετά από διάγνωση ψυχικής ασθένειας.

Τι λέει το θεώρημα Νας;

Γνωστό σαν θεώρημα του Νας (Nash solution ή Nash equilibrium στα αγγλικά), είναι μια θεωρητική έννοια ενός παιχνιδιού που περιλαμβάνει δυο ή περισσότερους παίχτες, κατά τον οποίο κάθε παίχτης υποθέτεται ότι ξέρει τις στρατηγικές που φέρνουν την ισορροπία των άλλων παιχτών, και ότι κανένας παίχτης δεν έχει τίποτα να κερδίσει με το να αλλάξει μόνο την δική του στρατηγική. Αν κάθε παίχτης έχει μια επιλεγμένη στρατηγική κανένας παίχτης δεν μπορεί να κερδίσει με το να αλλάξει την δική του στρατηγική ενώ οι υπόλοιποι παίχτες διατηρούν αναλλοίωτη την δική τους στρατηγική, τότε η επικρατούσα κατάσταση της επιλογής των στρατηγικών και το αντίστοιχο κέρδος από αυτές αποτελούν το θεώρημα του Νας.

Το θεώρημα του Νας χρησιμοποιήθηκε κυρίως για να αναλύσει το αποτέλεσμα της στρατηγικής αλληλεπίδρασης πολλαπλών ατομικών αποφάσεων. Με άλλα λόγια είναι ένας τρόπος για να προβλέψουμε τι πρόκειται να γίνει αν πολλοί άνθρωποι ή πολλοί οργανισμοί παίρνουν αποφάσεις ταυτόχρονα και η απόφαση του κάθε ενός στηρίζεται στην απόφαση των υπολοίπων. Η πιο απλή εξήγηση της διορατικότητας του Νας, έγκειται στο ότι δεν μπορούμε να προβλέψουμε το αποτέλεσμα όταν πολλά άτομα παίρνουν αποφάσεις αν αναλύσουμε μόνο τις αποφάσεις. Αντιθέτως, πρέπει να ρωτήσουμε τι πρόκειται να κάνει κάθε παίχτης, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση των υπολοίπων.

Που βρίσκει εφαρμογή;

Βρίσκει χρήση στην ανάλυση εμπόλεμων καταστάσεων (Prisoner's dilemma)μέχρι και την πρόβλεψη της τροχαίας κίνησης (Wardrop's principle), πως να διοργανωθεί μια δημοπρασία (Auction theory) ακόμη και για τα πέναλτυ στο ποδόσφαιρο (Matching pennies).

Η ταινία 'A Beautiful Mind (2001)' είναι βασισμένη στη ζωή του Νας και δείχνει τον Νας να παλεύει να νικήσει την σχιζοφρένεια του.

[Πηγή]

Κωνσταντίνος Δασκαλάκης

Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης Υπολογιστών στο MIT και μέλος του CSAIL του ιδίου πανεπιστημίου. Σπούδασε στη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ, ενώ έλαβε το διδακτορικό του στην Επιστήμη των Υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο Berkeley, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Χρίστου Παπαδημητρίου. Πριν διδάξει στο MIT, εργάσθηκε ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στην Microsoft.

Ο Κ. Δασκαλάκης έγινε ιδιαιτέρως γνωστός όταν, το 2009, έλαβε το βραβείο για την καλύτερη διδακτορική διατριβή της χρονιάς από την διεθνή Ένωση Πληροφορικής (ACM). Στη διατριβή του, «The Complexity of Nash Equilibria», ο Δασκαλάκης έδειξε ότι για κάποια πολύπλοκα συστήματα η εύρεση του σημείου ισορροπίας κατά Nash είναι υπολογιστικά ανέφικτη. Με την εργασία αυτή, απάντησε σε ένα αλγοριθμικό ερώτημα που παρέμενε αναπάντητο από το 1950, δηλαδή από την εποχή που το έθεσε ο John Forbes Nash (βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών 1994).

Το διαβάσαμε από το: http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/01/eirinika.html#ixzz2ppoNgrsp