Για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο

Μέσα στους κλώνους μιας λυγαριάς βλέπω το παιδικό σου πουκάμισο

να στεγνώνει

Πάρ΄ το σημαία της ζωής να σαβανώσεις το θάνατο

Κι ας μη λυγίσει η καρδιά σου

(ΑΜΟΡΓΟΣ, Νίκος Γκάτσος)

7 χρόνια μετά τη δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και τη μεγαλειώδη εξέγερση του Δεκέμβρη 2008, όλες οι αιτίες που προκάλεσαν την τραγωδία και τον ξεσηκωμό, παραμένουν εδώ: κρίση, γιγάντωση της επισφάλειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, αστυνομοκρατία, στοχοποίηση της νεολαίας που καλείται να διαλέξει ανάμεσα στην ανεργία και τη μετανάστευση.

7 χρόνια μετά ο ελληνικός λαός βρίσκεται αντιμέτωπους με τη βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ που ξεθεμελιώνει εργασιακά, μορφωτικά και δημοκρατικά δικαιώματα, που τσακίζει ζωές και δικαιώματα.

7 χρόνια μετά, θα βγούμε και πάλι στους δρόμους για να διαδηλώσουμε όχι μόνο για τον Αλέξανδρο, αλλά και ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της λιτότητας της ανεργίας, του τσακίσματος του ασφαλιστικού συστήματος.

7 χρόνια μετά, καλούμαστε να ξαναπιάσουμε το νήμα της εξέγερσης της νεολαίας αλλά και του λαϊκού ξεσηκωμού. Να αντισταθούμε στην ηττοπάθεια και να ξανακάνουμε την οργή συλλογική αυτοπεποίθηση και αγώνα, για έναν άλλο δρόμο για την ελληνική κοινωνία, ενάντια στα μνημόνια, για εθνική κυριαρχία και λαϊκή ανεξαρτησία.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΒΡΟΥ

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2015