ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε. 8/1/1991 Δολοφονία Νίκου Τεμπονέρα, 8/1/2026 35 χρόνια μετά

 

Ο ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

για Ψωμί, Παιδεία, Υγεία, Ειρήνη, Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Δημόσια κοινωνικά αγαθά

Η νίκη του πανεκπαιδευτικού κινήματος του 1990 και η απόσυρση του αντιεκπαιδευτικού πολυνομοσχεδίου Κοντογιαννόπουλου, παρακαταθήκη για τους σημερινούς αγώνες. 

Συγκέντρωση – Διαδήλωση

Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2026 Ώρα 18:00

Σχολικό Συγκρότημα «ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ»

(ΒΟΥΔ – ΨΗΛΑ ΑΛΩΝΙΑ, ΠΑΤΡΑ)

Στις 8 προς 9 Γενάρη του  ́91 δολοφονήθηκε στις πύλες σχολικού συγκροτήματος 3

ου -7ου Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας, ο αγωνιστής, αριστερός καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας, μέλος των Παρεμβάσεων, της ΕΛΜΕ Αχαΐας, και του Εργατικού Αντιϊμπεραλιστικού Μετώπου, από τους λοστούς της συμμορίας των ΟΝΝΕΔιτών Καλαμπόκα – Σπίνου –Μαραγκού. Πλήρωσε με την ζωή του την απόφαση της κυβέρνησης Κων. Μητσοτάκη και του αλήστου μνήμης Υπ.Παιδείας Β. Κοντογιαννόπουλου να ανακαταλάβουν και ν’ ανοίξουν τα σχολεία με κάθε τρόπο οι ΟΝΝΕΔίτες, οι ασφαλίτες και κάθε είδους παρακρατικοί μηχανισμοί προκειμένου να καταστείλουν τις ογκούμενες μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις ενάντια στον αντι-εκπαιδευτικό νόμο της κυβέρνησης Κων. Μητσοτάκη. 

Οι μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις, καταλήψεις και διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων κόσμου σε όλη την Ελλάδα, ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1990 ενάντια στο πολυνομοσχέδιο για την παιδεία επί κυβέρνησης Κων.Μητσοτάκη και Υπουργού Παιδείας Β. Κοντογιαννόπουλου το οποίο προέβλεπε μεταξύ άλλων εξετάσεις από το Γυμνάσιο στο Λύκειο, κατάργηση των 15μελών μαθητικών συμβουλίων, κατάργηση των αδικαιολόγητων απουσιών, επιβολή pointsystem ελέγχου και ποινικοποίησης ακόμα και της εξωσχολικής ζωής των μαθητών, επαναφορά της ποδιάς, της καθημερινής προσευχής και του ομαδικού εκκλησιασμού, έπαρση της σημαίας, λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές, διαγραφές φοιτητών, περιορισμό του πανεπιστημιακού ασύλου στα ΑΕΙ και περικοπές των παροχών στους φοιτητές.

Το μαθητικό - φοιτητικό εξεγερτικό φθινόπωρο του 1990, ήρθε ως συνέχεια του νεοσυντηρητικού χειμώνα της κυβέρνησης ΝΔ πατρός Μητσοτάκη όπου είχε ψηφίσει αντιασφαλιστικό αντιαπεργιακό νομοσχέδιο, της άνοιξης των καταλήψεων εργοστασίων όπως στην Πειραϊκή Πατραϊκή στην Πάτρα, στο Μαντούδι κλπ, ως συνέχεια του καλοκαιριού του ίδιου χρόνου όπου πρωτοφανείς σε μαζικότητα Γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ όλης της χώρας, είχαν αποφασίσει μαχητική απεργία μέσα στις εξετάσεις ενάντια στο νέο κύμα λιτότητας, με αιτήματα για αύξηση των μισθών, μείωση του ορίου συνταξιοδότησης και αύξηση των διορισμών.

Οι μαθητικοί αγώνες που διεκδίκησαν το δικαίωμα στη μόρφωση και τη δημόσια δωρεάν Παιδεία, εναντιώθηκαν στον αυταρχισμό, την εθνικοφροσύνη, την καταστολή, φτάνοντας τον Δεκέμβριο του 1990 να είναι κατειλημμένα περισσότερα από το 70% των σχολείων, με επέκταση των καταλήψεων στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, οι οποίες μέσα σε δύο μήνες κατάφεραν να αποκτήσουν πανεκπαιδευτικά χαρακτηριστικά, και να αγκαλιαστούν ευρύτερα από τον λαό.

Οι διακοπές των Χριστουγέννων δεν σταμάτησαν τις κινητοποιήσεις. Η αυγή του 1991, έβρισκε την εκπαίδευση σε όλη τη χώρα σε αγωνιστικό αναβρασμό. Απέναντι στον μαθητικό ξεσηκωμό η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχείρησε την «ανακατάληψη των σχολείων» ενεργοποιώντας την ΟΝΝΕΔ αλλά και τους παρακρατικούς μηχανισμούς με τους οποίους ανέκαθεν είχε και έχει διαύλους επικοινωνίας. Οι φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Τεμπονέρα ήταν ο Καλαμπόκας και οι λοιποί ΟΝΝΕΔίτες, αλλά οι ηθικοί αυτουργοί ήταν η κυβέρνηση της ΝΔ και το πολιτικό σύστημα που υπηρετούσε. Μην ξεχνάμε ότι –ως απότοκο μιας βαθιάς πολιτικής κρίσης- η κυβέρνηση Μητσοτάκη  επικράτησε μετά από απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις και κυβερνήσεις συνεργασίας με τον Συνασπισμό (ΚΚΕ-

ΕΑΡ) και το ΠΑΣΟΚ. 

Μετά τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα, ακολούθησε μεγάλη πολυήμερη λαϊκή εξέγερση σε Πάτρα, Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, ενάντια στον αυταρχισμό και την κρατική καταστολή, με αποτέλεσμα την παραίτηση του υπουργού παιδείας Κοντογιαννόπουλου και την απόσυρση όλου του νομοσχεδίου από τον διάδοχο Σουφλιά.

35 χρόνια μετά τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα

Το κράτος και οι κυβερνήσεις συνέχισαν και συνεχίζουν την δολοφονική τους πολιτική, στην παιδεία την υγεία, στις μεταφορές, με τις περικοπές και την ιδιωτικοποίηση όλων των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών. Ο λαός βρίσκεται στη δίνη της αντιδραστικής ολομέτωπης επίθεσης της κυβέρνησης της ΝΔ. Γίνεται καθημερινότητα η φτώχεια, η στυγνή εκμετάλλευση, τα «εργατικά ατυχήματα», ο πόλεμος. Η κυβέρνηση υιού Μητσοτάκη παρά την οργή και τη δυσαρέσκεια του λαού και της νεολαίας από την αντιλαϊκή, αντιεκπαιδευτική πολιτική με την πλήρη συναίνεση των ΣΥΡΙΖΑ/ΠΑΣΟΚ/ακροδεξιάς επιδιώκει να επιβάλλει με σκληρούς αντιδημοκρατικούς νόμους τις πολιτικές Ε.Ε. και ΝΑΤΟ και να τσακίσει τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.

Προβάλλεται ως αδιαμφισβήτητη κανονικότητα η βαριά λιτότητα, η μείωση των κοινωνικών δαπανών, οι ιδιωτικοποιήσεις και εμπορευματοποίηση της υγείας και της παιδείας, των μεταφορών. της ενέργειας, οι αντεργατικοί και αντισυνδιακαλιστικοί νόμοι (13ωρο, συμβάσεις μηδενικού ωραρίου, απολύσεις, ελαστική εργασία), η κρατική καταστολή μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, η επίθεση στη νεολαία που τη διώχνει από το σχολείο και τη μόρφωση, για να την στείλει στον πόλεμο. Επίσης η καθημερινότητα με τα σκάνδαλα, την Κοινή Αγροτική πολιτική της ΕΕ και την εξόντωση των μικρομεσαίων αγροτών, την πολεμική οικονομία, την εμπλοκή στη γενοκτονία των Παλαιστινίων, στον πόλεμο στην Ουκρανία και την γκαγκστερική επέμβαση των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα που η κυβέρνηση υποστηρίζει. Με την αύξηση των κερδών των τραπεζών, των εταιρειών εμπορίου ενέργειας, των φαρμακοβιομηχανιών, με τις φοροαπαλλαγές, τη μείωση ασφαλιστικών εισφορών και αύξηση των φιλοεργοδοτικών νόμων. 

Έτσι νικάμε

Το 1990 είναι η γενιά των μαθητών και φοιτητών που σήμερα είναι γονείς, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι. Είναι η

γενιά που σημάδεψε σαν στάμπα τη ζωή τους ο παρατεταμένος αγώνας που έφερε νίκες και άφησε παρακαταθήκες

για τις επόμενες γενιές. Είναι η γενιά των συνταξιούχων εκπαιδευτικών που έζησε και συνέβαλε στους απεργιακούς

αγώνες των εκπαιδευτικών που άφησαν πίσω τους δικαιώματα και κατακτήσεις στις επόμενες γενιές.

Χρέος του σύγχρονου εκπαιδευτικού, μαθητικού, φοιτητικού κινήματος να δέσει τους αγώνες του με την αγροτιά

των μπλόκων που μάχεται για τον εαυτό της αλλά και το ψωμί όλου του λαού, για δικαιοσύνη, για δημόσια

κοινωνικά αγαθά, ενάντια στον πόλεμο.

Το 1990 -1991 ήταν μια εξεγερτική άνοιξη, με συνέχεια, διάρκεια, που ξεπέρασε τα όρια της αστικής

κοινοβουλευτικής νομιμοφροσύνης όπως εκφραζόταν και από το ΚΚΕ που ζητούσε μετά από συνάντησή του με τον

τότε πρωθυπουργό Μητσοτάκη «μια κάποια αναστολή της εφαρμογής των ΠΔ», καθώς «τα σχολεία πρέπει να

λειτουργούν».

Πάλης ξεκίνημα νέοι αγώνες, οδηγοί της ελπίδας οι νεκροί αγωνιστές!

Τιμή για πάντα στο Νίκο Τεμπονέρα!

Ζει, ζει ο Τεμπονέρας ζει, με Πέτρουλα-Λαμπράκη μας οδηγεί!

Μέχρι τη νίκη!