ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ 4 ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΑΥΤΟ.
Dionisis Temponeras
https://www.facebook.com/share/p/18FCLHAwVw/
Τηλεγραφικά, για να γίνει αντιληπτός ο απόλυτος εξευτελισμός της κυβέρνησης, της δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου στη χώρα, όπως προέκυψε από την δίκη των υποκλοπών και την καταδίκη των εμπλεκομένων:
1. Η δίκη γίνεται στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών και ενώ το σκάνδαλο αφορά την παρακολούθηση Υπουργών, του αρχηγού του στρατεύματος(ΑΓΕΕΘΑ), του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δημοσιογράφων και άλλων 87 στόχων δικάζεται σαν μια κοινή …ρευματοκλοπή!
2. Κανείς εκ των καταδικασμένων πλέον (πλην ενός και αυτός μερικώς) δεν εμφανίστηκε στη δίκη για να καταθέσει.
3. Οι υπεύθυνοι των εταιριών που διακινούν το λογισμικό «Predator» κυκλοφορούν μέσα στα υπουργεία, συνάπτουν συμβάσεις εκατομμυρίων μέσω εταιριών και έχουν σχέσεις με στενούς συνεργάτες του Πρωθυπουργού.
4. O ΠΘ άλλαξε το νόμο για το διορισμό του διοικητή της ΕΥΠ κ.Κοντολέων που δεν είχε τα τυπικά προσόντα για τη θέση από το 2019.Ο τελευταίος είναι προϊστάμενος της ΕΥΠ το επίμαχο διάστημα των παρακολουθήσεων.
5. Το περασμένο καλοκαίρι, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αποφάσισε να θέσει στο αρχείο την υπόθεση των παράνομων υποκλοπών με spyware στο σκέλος που αφορά την ΕΥΠ και οποιαδήποτε άλλη κρατική υπηρεσία ή Αρχή, και να παραπέμψει σε δίκη μόνο τέσσερις ιδιώτες, αφήνοντας εκτός κάδρου πολιτικά πρόσωπα.
6. Κανένας υπουργός, δικαστικός ή υψηλόβαθμο στέλεχος των ενόπλων δυνάμεων δεν υπέβαλε μηνύσεις, παρότι έχουν ενημερωθεί με επίσημη επιστολή ότι βρέθηκαν στο στόχαστρο του Predator, και ενώ πρόκειται για πρόσωπα που χειρίζονται κρίσιμα χαρτοφυλάκια, κρατικά μυστικά και απόρρητες πληροφορίες.
7. Η κυβέρνηση αρνείται να εφαρμόσει την απόφαση του ΣτΕ και να απαντήσει η ΕΥΠ ποιος ήταν ο λόγος παρακολούθησης του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΑΙ ΤΟΣΗ ΒΡΩΜΙΑ…
Οι ταπεινωμένοι μιας ιστορικής απόφασης
Η απόφαση του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, του δικαστηρίου πλημμελημάτων στο οποίο η ανώτατη εισαγγελική αρχή της χώρας νόμιζε πως θα “παρκάρει” το σκάνδαλο των υποκλοπών με κατηγορίες κατά τεσσάρων ιδιωτών (και κανενός κρατικού αξιωματούχου), είναι ιστορική, όχι μόνο για την καταδίκη ούτε για τις ποινές. Ακόμα και με τη μετατροπή του “κατ’ εξακολούθηση” σε “κατά συρροή”, η ανώτατη έκτιση για τα πλημμελήματα δεν ξεπερνά τα οκτώ έτη (παρά την καμπάνα των 126 χρόνων για κάθε κατηγορούμενο). Και βέβαια η ποινική απαξία των πράξεων στο συγκεκριμένο σκάνδαλο υπερβαίνει κάθε πλημμεληματική ποινή.
Το μείζον της απόφασης έγκειται στη διαβίβαση των πρακτικών της δίκης στην Εισαγγελία για τη διερεύνηση αξιόποινων πράξεων και προσώπων που δεν είχαν διερευνηθεί, και σε κάθε περίπτωση για τα οποία δεν είχαν απαγγελθεί κατηγορίες από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Στα αδικήματα περιλαμβάνονται και τα κακουργήματα των άρθρων 146 και 148 του Ποινικού Κώδικα περί παραβίασης μυστικών της πολιτείας και κατασκοπείας. Κάποιοι νόμιζαν ότι τα συγκεκριμένα αδικήματα αφορούν μόνο κάποιους διασώστες προσφύγων και εργαζόμενους σε ανθρωπιστικές οργανώσεις στο Αιγαίο. Τώρα, ο πρωτοδίκης που δίκασε την υπόθεση Νίκος Ασκιανάκης, μετά από πρόταση του Εισαγγελέα Δημήτρη Παυλίδη, επανεκκινεί τη διερεύνηση και την αποκαθιστά στις πραγματικές της διαστάσεις.
Ταπεινωμένοι από τη σημερινή απόφαση στέκουν περιέργως οι "δικαιωμένοι", οι – κατά το κατηγορητήριο – στόχοι των παρακολουθήσεων που όμως δεν έκαναν μήνυση και δεν παρέστησαν προς υποστήριξη της κατηγορίας, πιθανόν γιατί γνωρίζουν τους δράστες ή/και ήρθαν σε συνεννόηση μαζί τους.
Ξεχωρίζουν στον μακρύ κατάλογο:
- ο στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, τέως Αρχηγός ΓΕΕΘΑ
- ο Νίκος Δένδιας, τότε Υπουργός Εξωτερικών και νυν Υπουργός Εθνικής Άμυνας,
- ο Γιώργος Γεραπετρίτης, νυν Υπουργός Εξωτερικών,
- ο Άκης Σκέρτσος, νυν Υπουργός Επικρατείας,
- ο Μάκης Βορίδης, τέως Υπουργός Επικρατείας και Εσωτερικών,
- ο Κωστής Χατζηδάκης, νυν Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.
Οι απόντες από την ακροαματική διαδικασία θα κληθούν τώρα από την Εισαγγελία για να ερωτηθούν αν αντιλήφθησαν τη σε βάρος τους παρακολούθηση και αν υποπτεύονται τους πιθανούς δράστες τους οποίους θα κληθούν να κατονομάσουν.
Και βέβαια, παρόμοια ταπείνωνη μοιράζονται ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης και η τέως Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη που υποβάθμισαν (τόσο κατά χαρακτηρισμό όσο και κατ’ άτομο) και αρχειοθέτησαν την υπόθεση όσον αφορά τους υψηλά ιστάμενους κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους. Ένας πρωτοδίκης τούς δίδαξε κάτι παραπάνω από μαθήματα Γενικού Ποινικού Δικαίου τρίτου εξαμήνου. Τους δίδαξε δίκαιο.
Τιμή σε όσες και όσους έδωσαν τη μάχη για να ξανανοίξει η υπόθεση, παθόντες, μάρτυρες, δικηγόρους, δημοσιογράφους, δημοσιολόγους, απλούς πολίτες. Τιμή στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που το Α και το Β τμήμα του συνεδριάζει τιμητικά στις αίθουσες των θαρραλέων δικαστών Τερτσέτη και Πολυζωίδη στο κτίριο 9 της παλιάς Σχολής Ευελπίδων.
Κανένα δικαστήριο δεν είναι “μικρό” όπως λέγεται. Τα δικαστήρια τα “μικραίνουν” ή τα “μεγαλώνουν” οι λειτουργοί τους.
Κύριε Μητσοτάκη και κύριε Δημητριάδη, έχετε το τεκμήριο της αθωότητας. Τα δικαιώματά σας θα γίνουν σεβαστά. Αλλά θα κληθείτε να λογοδοτήσετε. Η υπόθεση τώρα αρχίζει.
Η Ιστορία μας δικαιώνει αλλά…
Από την πρώτη στιγμή που αποκαλύψαμε τη λίστα με τους παρακολουθούμενους από το
#predator είχαμε θέσει τις πολύ σοβαρές διαστάσεις που προέκυπταν από την έρευνα του
#Documento :
Προέκυπτε ότι ισραηλινοί, πρώην μέλη μυστικών υπηρεσιών έστησαν το predator. Θέταμε λοιπόν το θέμα της κατασκοπείας. Η Εισαγγελία όπως είχαμε τονίσει, περιέργως δεν είχε επεκτείνει την έρευνα προς αυτή την σοβαρή διάσταση
Οι παρακολουθούμενοι ήταν στελέχη του κρατικού μηχανισμού και των θεσμικών οργάνων. Αυτό έκανε πιο έντονο το ερώτημα γιατί δεν ερευνάται η κατασκοπεία
Τα θύματα-κρατικοί παράγοντες, ούτε μήνυσαν όσους τους παρακολουθούσαν αλλά ούτε κλήθηκαν κατά την εισαγγελική έρευνα για να ρωτηθούν αν μέσα από την παρακολούθησή τους εκτέθηκαν κρατικά μυστικά. Η στάση αυτή είχε την λειτουργία απόδειξης για όσα λέγαμε .
Αντιθέτως, η στάση των παρακολουθούμενων άφηνε υπόνοιες ότι μπορεί να βρίσκονται σε καθεστώς εκβιασμού γι αυτό και σιωπούσαν
Όλο τα χρόνια που μεσολάβησαν από την αποκάλυψη των παρακολουθήσεων, επιμένουμε ότι το πολιτικό σύστημα στη χώρα κινείται με βάση τους εκβιασμούς που γίνονται από το υλικό των παρακολουθήσεων
Η ερευνητική δουλειά του Documento βρέθηκε στο στόχαστρο των επιθέσεων. Οι αποκαλύψεις είχαν χαρακτηριστεί εφευρέσεις ρυπαρών δικτύων και εγώ προσωπικά, κατασκευαστής μύθων
Ο τότε Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ισιδωρος Ντογιακος, είχε μεθοδεύσει την κλήση μου από την Εισαγγελία επιχειρώντας να δείξει ότι δεν έχω αποδεικτικά στοιχεία για όσα έγραφα. Πήγα στην Εισαγγελία αυτοβούλως και κατέθεσα στοιχεία, ονόματα και διευθύνσεις των πρακτόρων της Unit8200 που έστησαν τις παρακολουθήσεις.
Σήμερα το δικαστήριο αποδέχεται πως πρέπει να επεκταθεί η έρευνα στην κατεύθυνση της κατασκοπείας και να διερευνηθεί ο ρόλος των πρώην(
ισραηλινών πρακτόρων. Κάθε Έλληνας πολίτης έχει δικαίωμα να αναρωτηθεί γιατί καλύφθηκε η πιο σοβαρή διάσταση του σκανδάλου των υποκλοπών και αφέθηκε επιτηδευμένα να περάσει πολύτιμος χρόνος. Οι υποκλοπές δεν είναι ιδιωτικό σύστημα παρακολουθήσεων αλλά έγκλημα εναντίον μιας Δημοκρατικής χώρας
Υποκλοπές: Αθώωσαν το σύστημα – υπέδειξαν ένοχους τέσσερις ιδιώτες
Μετά από 39 δικασίμους στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, ο πρόεδρος της έδρας Νίκος Ασκιανάκης ανακοίνωσε την απόφαση: ενοχή και για τους τέσσερις κατηγορούμενους στη δίκη για τις υποκλοπές.
Η ποινή που επιβλήθηκε σε καθέναν είναι συνολικά 126 έτη και 8 μήνες φυλάκιση, εκ των οποίων εκτιτέα τα οκτώ, με ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι τον δεύτερο βαθμό.
Μια απόφαση που παρουσιάστηκε ως «ιστορική στιγμή».
Ιστορική — πράγματι. Αλλά για ποιον λόγο;
Γιατί, αν κάτι υποτιμά τη νοημοσύνη μας, είναι η αφήγηση που τη συνοδεύει. Μας ζητείται να πιστέψουμε ότι τέσσερις ιδιώτες, ως άλλοι μοναχικοί τεχνο-αυτοσχεδιαστές, συναντήθηκαν κάπου, συμφώνησαν μεταξύ τους και αποφάσισαν να παγιδεύσουν τηλέφωνα:
➤ μελών του υπουργικού συμβουλίου,
➤ κορυφαίων επιχειρηματιών,
➤ του αρχηγού του στρατού,
➤ της αξιωματικής αντιπολίτευσης,
και -τι σύμπτωση!- των ίδιων προσώπων που παρακολουθούσε και η ΕΥΠ.
Σύμπτωση πάνω στη σύμπτωση. Παράλληλες παρακολουθήσεις. Δύο «κόσμοι» που δρούσαν τάχα ανεξάρτητα, αλλά είχαν κοινή λίστα στόχων. Και την ίδια στιγμή, κανείς κυβερνητικός παράγοντας δεν γνώριζε απολύτως τίποτα.
Αν αυτό δεν είναι σενάριο πολιτικής επιστημονικής φαντασίας, τότε τι είναι;
Και εδώ έρχεται το απλό, λαϊκό, αμείλικτο ερώτημα:
Αν δεν υπήρχε πολιτική ευθύνη, γιατί οδηγήθηκαν σε παραίτηση ο Δημητριάδης και ο Κοντολέων;
Οι παραιτήσεις δεν πέφτουν από τον ουρανό. Δεν είναι μετεωρολογικό φαινόμενο. Είναι πολιτικό γεγονός. Και οι πολιτικές πράξεις έχουν αιτίες.
Η δικαστική απόφαση μπορεί να έκλεισε έναν κύκλο ποινικής διαδικασίας. Δεν έκλεισε, όμως, τον κύκλο των πολιτικών ερωτημάτων. Δεν απάντησε στο «ποιος ήξερε», δεν φώτισε το «ποιος ενέκρινε», δεν εξήγησε το «ποιος ωφελήθηκε».
Τέσσερις ένοχοι, λοιπόν.
Αλλά το σύστημα;
Αυτό συνεχίζει να εμφανίζεται όχι απλώς ως θεατής αλλά να μας καλλιεργεί και την ψευδαίσθηση ότι έχει μηχανισμούς αυτοκάθαρσης! Μιλάμε δηλαδή για απίστευτη υποκρισία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου