Επίθεση με δακρυγόνα σε σχολείο της Ιερισσού από τα ΜΑΤ! Πρωτοφανές; Μάλλον όχι...Τι κάνουμε όμως εμείς;

     Εχθές, μία μόλις μέρα μετά την ημέρα που το Υπουργείο Παιδείας έχει θεσπίσει ως μέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού και της βίας, ένα πρωτοφανές περιστατικό συνέβη στο Γυμνάσιο-Λύκειο Ιερισσού.

     Λίγες μέρες πριν, δύο ανήλικοι μαθητές του σχολείου προσήχθησαν από την Ασφάλεια για την επίθεση στο μεταλλείο των Σκουριών. Ακόμη και αν θέλουμε να αφήσουμε ασχολίαστο αυτό το απαράδεκτο γεγονός, η επίθεση που έγινε στους κατοίκους της Ιερισσού από τους δήθεν προστάτες της Δημόσιας Τάξης (συνολικά 6 διμοιρίες), με ταυτόχρονη εισβολή τους σε σπίτια κατοίκων της περιοχής και με ρίψη δακρυγόνων μέσα στο χωριό δε μπορεί να μείνει ασχολίαστη από κανέναν. Πόσο δε μάλλον, όταν η ρίψη των δακρυγόνων γίνεται σε ανήλικους μαθητές μέσα στο σχολείο τους! Το αποτέλεσμα συτής της ενέργειας ήταν ο τραυματισμός ενός μαθητή από άδειο κάλυκα δακρυγόνου και η εμφάνιση αναπνευστικών προβλημάτων σε άλλους μαθητές! Τα γεγονότα αυτά επιβεβαιώνονται και από τον λυκειάρχη του σχολείου, αλλά και από το περιφερειακό ιατρείο Ιερισσού (πηγή: alfavita.gr). Η απάντηση σύσσωμου του εκπαιδευτικού κλάδου είναι μία: 

Με ΜΑΤ και βία δε γίνεται παιδεία!

      Πριν από 1 περίπου μήνα είχαμε τις συλλήψεις συναδέλφων εκπαιδευτικών και μαθητών του ΕΠΑΛ Αιγινίου. Εχθές είχαμε αυτήν την άνανδρη επίθεση, αύριο μπορεί να συμβεί κάτι ακόμα χειρότερο. Όλα αυτά τα γεγονότα δε μπορούν να χαρακτηριστούν ως μεμονωμένα περιστατικά και δυστυχώς σε καθημερινή βάση γινόμαστε μάρτυρες του εκφασισμού του κράτους. Οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της βορειοανατολικής Χαλκιδικής το βιώνουν στην καθημερινότητά τους εδώ και μερικούς μήνες. Ειδικά τις τελευταίες 10 μέρες ένα μαύρο σύννεφο βίας, καταστολής και αυταρχισμού πλανάται πάνω από την Ιερισσό. Από τότε που η κυβέρνηση χάρισε την ευρύτερη αυτή περιοχή στον Μπόμπολα και τους Καναδούς, οποιαδήποτε ενέργεια των κατοίκων ενάντια στα χρυσωρυχεία του θανάτου αντιμετωπίζεται με πρωτοφανή βιαιότητα από την ΕΛ.ΑΣ, η οποία φυσικά δε δρα αυτοβούλως, αλλά λαμβάνει διαταγές από τον υπουργό προστασίας (!) του πολίτη, κ. Δένδια. Τα φαινόμενα αυτά ίσως τα δούμε και στην περιοχή μας στο μέλλον, λόγω των ορυχείων στο Πέραμα Έβρου.

     Για να κάνουμε και μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν, ο Δένδιας ήταν αυτός που "απείλησε" με μήνυση τη βρεττανική Guardian, όταν η τελευταία αποκάλυψε τους βασανισμούς συλληφθέντων σε μοτοπορεία ενάντια στη χρυσή αυγή στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής. Ο βασανισμός αυτός αποδείχθηκε μετά από ιατροδικαστική εξέταση.

     Και για να επανέλθουμε στα χθεσινά γεγονότα και "στα του οίκου μας", όλες οι ΕΛΜΕ της χώρας, και η ΟΛΜΕ, οφείλουν να εκδόσουν ανακοινώσεις που να καταδικάζουν τα γεγονότα αυτά. Οφείλουν να συμπαρασταθούν στο δίκαιο αγώνα των κατοίκων της περιοχής, έστω και ηθικά. Ο φασισμός θα συνεχίσει να πλανάται σαν ένα φάντασμα πάνω από τους πολίτες αυτής της χώρας, όσο οι ίδιοι οι πολίτες του το επιτρέπουν. Εάν θέλουμε να ζήσουμε σε ένα κράτος με δημοκρατικές αρχές, οφείλουμε ως πολίτες να το διεκδικήσουμε ΤΩΡΑ, αύριο ίσως είναι πολύ αργά. Και θα είναι πολύ αργά γιατί η θηλιά που έχουν τοποθετήσει γύρω από το λαιμό μας θα αρχίσει να σφίγγει και εμάς τους ίδιους και αν την αφήσουμε εκεί, θα μας πνίγει σιγά-σιγά σε σημείο που θα είναι πολύ δύσκολο να αντιδράσουμε.

     Γίνεται πιο επίκαιρο από ποτέ ένα γνωστό ποίημα του 1937:

"Στην αρχή ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους . Δεν ήμουν Εβραίος και δεν φώναξα.
Μετά ήρθαν να πάρουν τους Κομμουνιστές. Δεν ήμουν κομμουνιστής και δεν φώναξα.
Έπειτα ήρθε η σειρά των περιθωριακών, των αντικαθεστωτικών, των αντιρρησιών συνείδησης, των ομοφυλόφιλων. Ούτε και αυτά σκέφτηκα, με αφορούσαν.
Στο τέλος ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους. Ούτε και τότε βρήκα λόγια για να εκφράσω την αντίθεση μου. Ο επόμενος στη σειρά ήμουν εγώ. Αλλά δεν υπήρχε κανείς για να φωνάξει."

    Και όλα αυτά εδώ. Στην αποικία που λέγεται Ελλάδα...