ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ (ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ…)

    Η επαγγελματική αποκατάσταση για κάθε νέο άνθρωπο αποτελεί έναν ιδιαίτερα σημαντικό τομέα της ζωής του. Κάθε νέος, από τη σχολική του ακόμα ζωή, καλείται να αποφασίσει, αν όχι ακριβώς το επάγγελμα που πρόκειται να ακολουθήσει, τον τομέα που του αρμόζει περισσότερο. Οι αποφάσεις που λαμβάνουν είναι συνήθως απόρροια των κλίσεων που έχει ο καθένας. Οπότε, μαθητές με κλίση στα θετικά ή στα θεωρητικά μαθήματα προτιμούν τις αντίστοιχες κατευθύνσεις, που οδηγούν στις αντίστοιχες σχολές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

    Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, σχολές όπως οι ιατρικές, οι φυσικομαθηματικές, οι πολυτεχνικές, οι νομικές και οι φιλοσοφικές ήταν πολύ ψηλά στις προτιμήσεις των αποφοίτων της Γ Λυκείου. Φυσικά και σήμερα αυτές οι σχολές συνεχίζουν να αποτελούν διακαή πόθο πολλών αποφοίτων, αλλά τα τελευταία χρόνια σχολές όπως οι στρατιωτικές ή οι αστυνομικές, λόγω της πολύ υψηλής ζήτησης, τείνουν να ξεπεράσουν, ή έχουν σε πλείστες περιπτώσεις ξεπεράσει, τις «κλασσικές» σχολές υψηλής ζήτησης. Οι αιτίες είναι προφανείς: η οικονομική δυσπραγία της μέσης ελληνικής οικογένειας που αδυνατεί να ανταπεξέλθει οικονομικά στα δυσβάσταχτα βάρη των σπουδών και η σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση που προσφέρουν οι προαναφερθείσες προτιμήσεις, σε αντίθεση με τις κλασσικές, που οδηγούν στην ανεργία ή την ξενιτιά.

    Βέβαια όλα έχουν ένα τίμημα. Μπορεί από τη μία μεριά να εξασφαλίζεται η επαγγελματική αποκατάσταση, αλλά πόσοι από αυτούς τους νέους ονειρεύονταν μία καριέρα με στολή παραλλαγής; Πόσοι από αυτούς τους νέους δεν ονειρεύονταν σπουδές στο αντικείμενο της αρεσκείας τους; Ως καθηγητές έχουμε γίνει μάρτυρες τέτοιων περιπτώσεων και μάλιστα από μαθητές με πολύ υψηλό γνωστικό και μορφωτικό επίπεδο, οι οποίοι εάν ακολουθούσαν τον τομέα που πραγματικά τους ενδιέφερε, σίγουρα θα διέπρεπαν ως φυσικοί, μαθηματικοί ή νομικοί επιστήμονες.

    Όσον αφορά τη φετινή σχολική χρονιά, το ίδιο πολιτικό κατεστημένο που τα προηγούμενα χρόνια καθοδηγούσε τα όνειρα και τις προσδοκίες των μαθητών, καταργεί πλέον τη δυνατότητα στους απόφοιτους να εγγραφούν σε σχολές όπως της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής, των Ιπταμένων Ραδιοναυτίλων και των Ελεγκτών Αεράμυνας, σύμφωνα με την εγκύκλιο για τις Πανελλαδικές εξετάσεις του 2014 του Υπουργείου Παιδείας. Ταυτόχρονα, μειώνεται ο αριθμός των εισακτέων στις παραγωγικές σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων κατά 30% σε σχέση με το ακαδημαϊκό έτος 2012 - 2013. Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και την περασμένη σχολική περίοδο, όμως οι αντίστοιχοι απόφοιτοι είχαν το δικαίωμα δήλωσης των Αστυνομικών σχολών στο μηχανογραφικό τους δελτίο. Οι περσινοί επιτυχόντες πρόκειται να εγγραφούν το Ακαδημαϊκό έτος 2015-2016.

    Στο σημείο αυτό εύκολα γίνεται κατανοητό, ότι δημιουργούνται συνθήκες ανισονομίας ανάμεσα στους αποφοίτους της φετινής χρονιάς και αυτούς των προηγούμενων. Οι έχοντες την εξουσία για μια ακόμα φορά αποδεικνύουν την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν θεμελιώδη ζητήματα, όπως είναι αυτό της εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και της Παιδείας γενικότερα.

    Εμείς, ως καθηγητές, ερχόμαστε καθημερινά σε επαφή με πολλούς μαθητές μας, σε κάποιες περιπτώσεις για 5 ή 6 συνεχόμενα χρόνια. Είμαστε από τους πρώτους δέκτες των εφηβικών τους ονείρων και λόγω της θέσης μας, μπορούμε να καταλάβουμε τις αγωνίες τους και τη λαχτάρα τους για το μέλλον. Ο αποκλεισμός των φετινών υποψηφίων από κάποιες σχολές και ταυτόχρονα ο «εξαναγκασμός» πολλών εξ αυτών να ακολουθήσουν σχολές που οι ίδιοι σε πολλές περιπτώσεις δεν επιθυμούν, είναι μια μορφή βίας που βιώνουν οι νέοι από πολύ μικρή ηλικία. Για μια ακόμα φορά γίνεται επίκαιρο, έστω και παραφρασμένο, το γνωστό σύνθημα: Λευτεριά στα όνειρα των μαθητών μας…