Λέλα Καραγιάννη: Η μάνα της Αντίστασης.

5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1944. Ηρώ Κωνσταντοπούλου: 17 ναζιστικές σφαίρες για μια αντιστασιακή!

 

2 Σεπτεμβρίου 1944 Το Ναζιστικό Ολοκαύτωμα στο Χορτιάτη Θεσσαλονίκης .

Το Ναζιστικό Ολοκαύτωμα στο Χορτιάτη Θεσσαλονίκης το 1944

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΗΡΩΩΝ ΔΙΔ/ΧΟΥ. ΤΕΤΑΡΤΗ 02/09, ΩΡΑ 19.00

 

Η Τομεακή Επιτροπή Έβρου του ΚΚΕ και το Παράρτημα Διδυμοτείχου - Ορεστιάδας της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης - ΔΣΕ διοργανώνουν εκδήλωση τιμής και μνήμης την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026 και ώρα 19:00, στο Μνημείο Ηρώων Διδυμοτείχου .

Με αφορμή τη συμπλήρωση 82 χρόνων από την απελευθέρωση του Διδυμοτείχου από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής, αλλά και τη συμπλήρωση 82 χρόνων από τη θυσία των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή, τιμάμε τους αλύγιστους Εβρίτες αγωνιστές.

Η απελευθέρωση του Έβρου από τους Ναζί πριν 82 χρόνια

 

Οι πρώτοι αντάρτες εισέρχονται στο Διδυμότειχο, ακολουθούμενοι από κατοίκους με νταούλια και σημαίες

Πριν 82 χρόνια, στα τέλη Αυγούστου 1944, οι δυνάμεις των ανταρτών του ΕΛΑΣ με συντονισμένες επιθέσεις κατά των γερμανικών στρατιωτικών μονάδων σε ολόκληρο τον Έβρο, πετυχαίνουν την απελευθέρωση από τους κατακτητές του ακριτικού αυτού νομού, ενώ συνολικά στις επιχειρήσεις για την απελευθέρωση του Έβρου, οι Γερμανοί είχαν 400 νεκρούς και πολλούς ακόμα τραυματίες.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 16/08/1943 Κομμένο Άρτας, η μαζική σφαγή των κατοίκων από τους χιτλερικούς καταχτητές (βίντεο και φωτογραφίες)

Στις 16/08/1943 οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής δολοφονούν στο χωριό Κομμένο Άρτας 317 κατοίκους (μεταξύ αυτών και 97 παιδιά έως 15 ετών), με το πρόσχημα πως στο χωριό εμφανίστηκε ομάδα ανταρτών.

3 Αυγούστου 1943 το « ΜΠΛΟΚΟ» της Κορνοφωλιάς.

 

Ηρωικές στιγμές από τον αντιφασιστικό αγώνα της περιόδου 1941-1944 στον Έβρο.

                                                                              Του συνταξ. Εκπ/κού  Σταμάτη Γκατζίδη

Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες 83 χρόνια από τη μέρα εκείνη που  οι παππούδες  για τους νεότερους και οι πατέρες μας για τους μεγαλύτερους   βρέθηκαν ,    με τη βία συγκεντρωμένοι,  στην πλατεία του χωριού  και μπροστά  τους  τα πολυβόλα των ναζί κατακτητών να τους σημαδεύουν. 

Δίστομο , 10 Ιουνίου 1944......

Δομνίστα Ευρυτανίας, σαν σήμερα 7 Ιούνη 1942: Η επίσημη κήρυξη του ένοπλου αγώνα από τον Άρη !

 

Δομνίστα Ευρυτανίας, σαν σήμερα 7 Ιούνη 1942: Η επίσημη κήρυξη του ένοπλου αγώνα από τον Άρη ! - e-Πρόλογος (e-prologos.gr)

Μια ηρωική μέρα στη Δομνίστα…  Είναι απομεσήμερο Κυριακής, 7 Ιούνη 1942. Ακριβώς πριν από 81 χρόνια! Οι κάτοικοι της Δομνίστας νιώθουν πολύ παράξενα αντικρίζοντας, στο μικρό χωριό τους, μερικούς ένοπλους γενειοφόρους  με σταυρωτά φυσεκλίκια, να μπαίνουν ορμητικά στην πλατεία, συντεταγμένοι και με βηματισμό, υπό τα παραγγέλματα ενός δυναμικού άντρα (Θάνος).

83 χρόνια από την εκτέλεση 106 πατριωτών στο Κούρνοβο (6/6/1943)

 

Στις 06/06/1943 οι Ιταλοί κατακτητές εκτελούν στο Κούρνοβο 106 κρατουμένους από το στρατόπεδο της Λάρισας

Ο τελευταίος χαιρετισμός.

https://www.facebook.com/RosaProgressive/posts/pfbid02hGiSj9hTDfRLDaQSY86iPdm3ZUhTZmrD8mKeRDatgJaKfHc7AWr4vVs6uh6q7r7il

Μ’ ένα χωνί ακουγόταν η φωνή του στους δρόμους της Αθήνας. Να ξεσηκώσει τον λαό. Συνελήφθη στις 13 του Απρίλη του ’44 απ’ τους Γερμανούς. Είχε γράψει «Ελευθερία ή Θάνατος» στον τοίχο. Τον πηγαίνουν μαζί με άλλους συντρόφους του στο Α΄ Αστυνομικό τμήμα Λέκκα. Μετά Γουδί. Μετά στο κολαστήριο της οδού Μέρλιν. Μετά Χαϊδάρι.

ΜΑΛΚΙΔΗΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ. Το ολοκαύτωμα των Πύργων Εορδαίας .

 

Μάθιος (Ματθαίος) Πόταγας: ο πρώτος αντιστασιακός!

Έχοντας την αίσθηση ότι ελάχιστοι από μας γνωρίζουν τη θλιβερή ιστορία του Μάθιου (Ματθαίου) Πόταγα,

27 Απριλίου 1941: Οι γερμανικές δυνάμεις μπαίνουν στην Αθήνα (φωτο και βίντεο)

 

27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2023

27 Απριλίου 1941: Οι Γερμανοί παρελαύνουν στην Αθήνα (φωτο και βίντεο)

Ιστορία ΑΘΗΝΑ, ΓΕΡΜΑΝΟΙ, ΚΑΤΟΧΗ

Στις 27/04/1941 τα γερμανικά μηχανοκίνητα τμήματα μπαίνουν στην Αθήνα. Όλος ο κόσμος μένει κατάκλειστος στα σπίτια του.

Στις 23 Απρίλη, τέσσερις μέρες πριν πέσει η Αθήνα στα χέρια των Γερμανών, ο βασιλιάς και η κυβέρνηση έφυγαν για την Κρήτη, αφήνοντας σαν «οπισθοφυλακή» τον υφυπουργό Ασφαλείας του μεταξικού καθεστώτος, Κ. Μανιαδάκη, ο οποίος είχε και τη …φροντίδα να παραδοθούν δέσμιοι οι 2.000 περίπου φυλακισμένοι και εξόριστοι αγωνιστές, κυρίως κομμουνιστές.

27 Απριλίου 1941: Οι Γερμανοί παρελαύνουν στην Αθήνα (φωτο και βίντεο)

Μια εβδομάδα μετά από την έναρξη του Ελληνογερμανικού πολέμου τον Απρίλιο του 1941, το μέτωπο στη βόρεια Ελλάδα κατέρρευσε. Στην κεντρική και ανατολική Μακεδονία οι ελληνικές μονάδες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και η Θεσσαλονίκη καταλήφθηκε στις 9 Απριλίου. Επόμενος στόχος των εισβολέων ήταν η Αθήνα. Το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα (ΒΕΣ) υποχωρούσε προς τον νότο. Στο στενό πέρασμα των Θερμοπυλών οι Βρετανοί προέβαλαν μια απεγνωσμένη αντίσταση, η οποία δεν κατάφερε να αναχαιτίσει την γερμανική προέλαση. Η ελληνική πρωτεύουσα βίωνε τις δικές της στιγμές αγωνίας, αναμένοντας το αναπόφευκτο…. 

Κυριακή, 27 Απριλίου 1941. Οι γερμανικές δυνάμεις μπαίνουν στην Αθήνα και σε ένα καφενείο στους Αμπελόκηπους περίμεναν τους εισβο­λείς οι τέσσερις άνδρες που ανέλαβαν το θλιβερό καθήκον της παράδοσης της πόλεως των Αθηνών.

 Ήταν ο φρούραρχος Αθηνών υπο­στράτηγος Χρ. Καβράκος, ο νομάρχης Αττικοβοιωτίας Κ. Πεζόπουλος και οι δήμαρχοι Αθηναίων και Πειραιώς Αμ­βρόσιος Πλυτάς και Μιχ. Μανούσκος.

Το καφενείο στους Αμπελόκηπους ονομαζόταν «Λουξ» – άλλοι έγραψαν «Παρθενών» –, ανήκε στον κτηματία Ανδρέα Γλεντζάκη και βρισκόταν στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάν­δρας και Κηφισίας, απέναντι από την τότε έπαυλη Θων.
 
Οι Έλληνες αξιωματούχοι δήλωσαν πως η Αθήνα ήταν μια ανοχύρωτη πό­λη που δεν είχε την πρόθεση να προβάλει αντίσταση. Ο Γερμανός αντι­συνταγματάρχης Φον Σέιμπεν όρισε ουσιαστικά πολιτικούς διοικητές των Αθηνών και του Πειραιά τους δύο δη­μάρχους, ενώ κατέστησε αιχμάλω­το πολέμου και υπεύθυνο για τυχόν εχθρικές πράξεις τον υποστράτηγο Καβράκο.
 

Το δραματικό μήνυμα από τον Ραδιοσταθμό της Αθήνας

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών κάθε πέντε λεπτά μετέδιδε διαταγή της μόνης κυβερνητικής αρχής που παρέμενε στην ελληνική πρωτεύουσα, του Ανώτερου Στρατιωτικού Διοικητή Αττικοβοιωτίας υποστράτηγου Χρ. Καβράκου. Λόγω επιτακτικής ανάγκης ζητούσε με τη διαταγή του ο στρατηγός να σταματήσει κάθε κίνηση στην Αθήνα, τον Πειραιά και τα προάστια, όλα τα καταστήματα να είναι κλειστά και οι κάτοικοι στα σπίτια τους, να σταματήσει η αντιαεροπορική άμυνα, οι στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις της περιοχής να παραμείνουν στις θέσεις τους και, πρόσθετε στη διαταγή, δεδομένου ότι η πόλις είναι ανοχύρωτος και ουδεμία θα προβληθή αντίστασις, αξιώ όπως μη ακουσθή ουδέ εις πυροβολισμός.

Επιχειρώντας να δώσει κουράγιο στους θλιμμένους Αθηναίους, ο εκφωνητής του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών, Κωσνταντίνος Σταυρόπουλος, μετέδιδε με τη χαρακτηριστική ένρινη φωνή του τις τελευταίες ελεύθερες φράσεις που μπορούσαν να ακουσθούν:

Εδώ ελεύθεραι ακόμα Αθήναι…

Έλληνες! Οι Γερμανοί εισβολείς ευρίσκονται εις τα πρόθυρα των Αθηνών.

Αδέλφια! Κρατήστε καλά μέσα στην ψυχή σας το πνεύμα του μετώπου.

Ο εισβολεύς εισέρχεται με όλας τας προφυλάξεις εις την έρημον πόλιν με τα κατάκλειστα σπίτια.

Έλληνες! Ψηλά τις καρδιές!
Την ίδια ώρα που ακούγονταν τα λόγια αυτά, στις 8 το πρωί, τα πρώτα γερμανικά μηχανοκίνητα τμήματα εισέρχονται στην πρωτεύουσα.

Τα πριν και τα μετά

Τα όσα προηγήθηκαν απέδειξαν τον πραγματικό χαρακτήρα της άρχουσας τάξης, του Παλατιού και των αστικών πολιτικών κομμάτων.
Στις 21 Απρίλη, στο Βοτονόσι Μετσόβου υπογράφεται το «Πρωτόκολλο Παραδόσεως» της Ελληνικής Στρατιάς Ηπείρου – Μακεδονίας. Το πρωτόκολλο υπογράφουν από την Ανώτατη Γερμανική Διοίκηση ο αντιστράτηγος Γκρίφεμπεργκ και από την ελληνική πλευρά ο στρατηγός Γ. Τσολάκογλου. Ακολουθεί η κατάρρευση και η διάλυση του στρατού.

Η κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο της κατάστασης και δεν ξέρει καν πού βρίσκονται οι Γερμανοί . Το μόνο που ενδιαφέρει τους αξιωματούχους του καθεστώτος είναι να φύγουν το γρηγορότερο από τη χώρα. Από τις 17 Απρίλη, ενώ δίνονταν ακόμη μάχες στον Ολυμπο και τη Δυτ. Μακεδονία, έφυγαν οι πρίγκιπες, οι πριγκίπισσες και πολλοί αυλικοί. Τη νύχτα 22 προς 23 Απρίλη υπουργοί και άλλοι επίσημοι στοιβάχτηκαν στα πολεμικά πλοία που περίμεναν στον Πειραιά.

«Οι πλείστοι με τα οικογενείας των – γυναίκαι, τέκνα, πεθερές, κουβερνάντες – και με τας αποσκευάς των – μπαούλα, βαλίτσες με τουαλέτες, τζάντες με ρουχισμό, μερικοί με παιχνίδια των παιδιών των και κάποιοι με τα χρυσαφικά τους», γράφει ο ναύαρχος Σακελαρίου και συνεχίζει: «Φαίνεται όμως ότι η θέα τοσούτον ασυνηθίστου διά πολεμικόν πλοίον φορτίου και δη εν καιρώ πολέμου εξηρέθισε τα πληρώματα εις τοιούτον βαθμόν ώστε εις την Σούδαν εξεδηλώθη μικρά στάσις επί της Βασιλίσσης Ολγας».

Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών: Ολόκληρο το ντοκιμαντέρ

(278) Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών: Ολόκληρο το ντοκιμαντέρ - YouTube

Εκδήλωση στην Αλεξανδρούπολη για τους 6 Εβρίτες εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής

 

82 χρόνια μετά την εκτέλεσή τους, την πρωτομαγιά του 1944.

Εκδήλωση στην Αλεξανδρούπολη για τους 6 Εβρίτες εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής - e-evros.gr

Η Τομεακή Επιτροπή Έβρου του ΚΚΕ απευθύνει κάλεσμα τιμής και μνήμης για μια από τις πιο αιματοβαμμένες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Την προσεχή Τετάρτη 29 Απριλίου, στις 7 μ.μ., η Αποθήκη 1 στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης θα αποτελέσει το σημείο συνάντησης για την εκδήλωση με θέμα τα 82 χρόνια από την Πρωτομαγιά του 1944.

Το κατ΄ εξακολούθηση Ναζιστικό Ολοκαύτωμα στο Μεσόβουνο Εορδαίας: Όταν δεν τιμωρείται ο Κεμαλισμός εμφανίζεται ως Ναζισμός.

Θ. Μαλκίδης

Το Ολοκαύτωμα στο Μεσόβουνο Εορδαίας: Κεμαλισμός- Ναζισμός 

Κως 16 Απριλίου 1945. Το τελευταίο ατιμώρητο έγκλημα στην κατεχόμενη Ελλάδα

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Κως 16 Απριλίου 1945. Το τελευταίο  ατιμώρητο έγκλημα στην κατεχόμενη Ελλάδα

Την περίοδο της φρικτής κατοχής της πατρίδας μας, οι Γερμανικές, οι Ιταλικές, οι Βουλγαρικές στρατιωτικές δυνάμεις, σε συνεργασία με τους ελληνόφωνους και άλλους συνεργάτες τους,  μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ένα διαρκές Ολοκαύτωμα.  Ελληνίδες και Έλληνες, βρέφη, παιδιά και ηλικιωμένοι, αθώοι άνθρωποι δολοφονήθηκαν, ενώ οι οικίες, ακόμη και τα κοιμητήρια τους καταστράφηκαν σε εκατοντάδες μαρτυρικές πόλεις  και  χωριά, ενώ οι εγκληματίες δεν τιμωρήθηκαν ποτέ.  Καμία άλλη χώρα στο Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο δεν δέχτηκε  τη μανία, τη βαρβαρότητα  των κατακτητών και δεν είχε ανάλογες απώλειες σε σχέση με τον πληθυσμό της όσο η Ελλάδα. Στη ανάλυση όμως για τις μαζικές δολοφονίες, στην έρευνα των εγκλημάτων αυτών,  λησμονείται τις περισσότερες φορές το γεγονός ότι η κατοχή, άρα και τα εγκλήματα στην Ελλάδα δεν τελείωσαν τον Οκτώβριο του 1944, αλλά συνεχίστηκαν στην Κρήτη και τα Δωδεκάνησα μέχρι και το τέλος της παγκόσμιας σύρραξης, δηλαδή στις αρχές Μαΐου του 1945.  

Ειδικότερα στα Δωδεκάνησα οι Γερμανοί ένιωθαν ότι πλησίαζε το τέλος. Η πείνα ήταν μεγάλη και οι λιποταξίες πολλές,  ιδίως των Πολωνών και των Αυστριακών που υπηρετούσαν στο Γερμανικό στρατό. Έτσι στην προσπάθεια να διατηρήσουν τον έλεγχο και την πειθαρχία του στρατεύματος, οι Γερμανοί κατέφυγαν σε αυστηρά μέτρα σε όλα τα νησιά του συμπλέγματος της Δωδεκανήσου. Ειδικότερα στην Κω, όπου και η εγγύτητα προς τα Μικρασιατικά παράλια ευνοούσε τη διαφυγή προς την Τουρκία και  έχοντας σχετικές πληροφορίες η Γερμανική Διοίκηση  οργάνωσε επιχείρηση με δήθεν φυγάδες για να δει πως λειτουργεί το δίκτυο. Έτσι οι γερμανικές δυνάμεις συνέλαβαν τον Θεόκριτο Κώστογλου, τους Αντώνη και Κώστα Τρουμούχη και το Γιάννη Καλυμιαναρή, τις Ανεζούλα Πατάκου-Τρουμούχη και τις αδελφές Σεβαστή, Σταματία και Διονυσία Περή, όπως και το Γεώργιο Μυλωνά, που βοηθούσε στη διαφυγή Ιταλών και τους φυλάκισαν στο Κάστρο στην πόλη της Κω.

Οι Γερμανοί κατέγραψαν τη σύλληψη των Ελληνίδων και των Ελλήνων   στο ημερολόγιο της Μεραρχίας Εφόδου «Ρόδος»: «Τον Φεβρουάριο κατορθώσαμε να εξαλείψουμε το κέντρο κατασκοπείας της Κω. Επρόκειτο για μία ομάδα που διέθετε ασύρματο και αποτελούνταν από ένα Βρετανό λοχία και 4 Έλληνες στρατιώτες και μετάδιναν πληροφορίες στη Σύμη. Αυτή η ομάδα ήταν σε επαφή με αρκετούς πολίτες που βοηθούσαν να διαφεύγουν στην Τουρκία, πολλοί Γερμανοί και Ιταλοί λιποτάκτες. Συλλάβαμε 11 Έλληνες, αλλά ο Βρετανός και οι 4 Έλληνες κατάφεραν να ξεφύγουν. Βρέθηκε ένα τετράδιο με κώδικες, ένα κατάλογος αποκωδικοποίησης, ένας κατάλογος με συντμήσεις, 8.450.000 δραχμές και 6 αγγλικές επιστολές. Από τα στοιχεία που βρέθηκαν καταλάβαμε ότι η κατασκοπευτική ομάδα ήταν καλά ενημερωμένη για την στρατιωτική κατάσταση της Κω. Οι έρευνες συνεχίζονται».

Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες  υπέστησαν τρομερά βασανιστήρια από τους Γερμανούς δημίους τους, ενώ το   «δικαστήριο»  με δημόσιο κατήγορο τον ανθυπολοχαγό της Γκεστάπο Birkolz,  έκρινε ενόχους  τους  Θεόκριτο και Βασίλη Κώστογλου, Ανεζούλα Πατάκου-Τρουμούχη, Σταματία και Διονυσία Περή και Γεώργιο Μυλωνά.

Η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα προσπάθησε να καθυστερήσει ή να ακυρώσει την απόφαση και ο  Αρχιμανδρίτης Φιλήμων Φωτόπουλος, ο οποίος αντιστάθηκε τόσο στους Ιταλούς, όσο και στους Γερμανούς κατακτητές,  συνοδευόμενος από το Γεώργιο Κουτσουράδη, την Περσεφόνη Κουτσουράδη, τη Βάσω Θυμανάκη και άλλους Έλληνες, επισκέφθηκαν το διοικητή της Κω αντισυνταγματάρχη Heinemeier, εκλιπαρώντας να μην εκτελέσει τις ποινές.  Το ίδιο αίτημα υπέβαλλε και ο Ιταλός ιερέας Μichelangelo Bacheca. Ο διοικητής όμως ήταν ανένδοτος και αφού μείωσε  σε τρεις καταδικασθέντες τις  ποινές τους και έτσι σώθηκαν ο Βασίλης Κώστογλου, ο Γεώργιος Μυλωνάς και η Διονυσία Περή, αποφάσισε ότι θα εκτελούνταν οι Θεόκριτος Κώστογλου, Σταματία Περή και  Ανεζούλα Πατάκου-Τρουμούχη, παρόλο που ήταν έγκυος !

 

 Οι Γερμανοί γνώριζαν ότι θα εκτελούσαν ένα ακόμη έγκλημα, ανάμεσα στα ατελείωτα που είχαν διαπράξει στην κατεχόμενη Ελλάδα και αποφάσισαν να εκτελέσουν την ποινή όσοι από τους πρώην συμμάχους Ιταλούς, δεν είχαν διαφύγει ή δεν συνεργάζονταν με τους Συμμάχους. Ο διοικητής όμως των καραμπινιέρων Dante Zucchelli  αρνήθηκε να εκτελέσει την ποινή   αφού δεν ήθελε να  είναι εκείνος και οι στρατιώτες του, αυτοί που θα  δολοφονούσαν αθώους ανθρώπους. 

Τελικώς   η δολοφονία των Θεόκριτου Kώστογλου, Ανεζούλας Πατάκου-Tρουμούχη και Σταματίας Περή πραγματοποιήθηκε δια απαγχονισμού από τους Γερμανούς την αυγή της 16ης Απριλίου 1945, λίγες μόνο μέρες πριν το τέλος του πολέμου στις 9Μαΐου 1945. Ήταν τα τελευταία αθώα θύματα που έδωσαν τη ζωή τους για την Ελευθερία, ενώ παρότι διαβάζεται ως πλεονασμός γνωρίζοντας από άλλα παρόμοια  εγκλήματα τη συνέχεια, κανείς από τους δολοφόνους  δεν τιμωρήθηκε ποτέ !  

Σήμερα, ογδόντα σχεδόν χρόνια μετά το τελευταίο έγκλημα των Γερμανών στην κατεχόμενη πατρίδα μας, τα παρακάτω αιτήματα  των απογόνων των θυμάτων, αλλά και όλων των Ελληνίδων και των Ελλήνων, είναι απαράγραπτα και αποτελούν ηθική και πολιτική υποχρέωση της Ελληνικής Δημοκρατίας: αποκατάσταση, αποζημίωση, επανόρθωση, δικαιοσύνη (και) για το τελευταίο έγκλημα στην κατεχόμενη Ελλάδα. Οι λαοί δεν μπορούν να ζουν με εγκλήματα που δεν τιμωρήθηκαν  τα οποία  επαναλήφθηκαν και επαναλαμβάνονται, η ανθρωπότητα δεν μπορεί να ξεχάσει και  κανένα συμφέρον δεν μπορεί να παραγράψει τις δολοφονίες και την καταστροφή!

 

*Ο Θεοφάνης Μαλκίδης είναι διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου και συγγραφέας του βιβλίου «Κεμαλισμός και Ναζισμός». Αθήνα : Εύξεινος Λόγος

 2022.   

ΜΑΛΚΙΔΗΣ: Κως 16 Απριλίου 1945. Το τελευταίο ατιμώρητο έγκλημα στην κατεχόμενη Ελλάδα (malkidis.blogspot.com)

Η σφαγή των κατοίκων της Κλεισούρας από τους Ναζί

 

Η σφαγή των κατοίκων της Κλεισούρας από τους Ναζί   | Ημεροδρόμος

 του Σπύρου Κουζινόπουλου

Μία από τις πιο φοβερές αιματοχυσίες που προκάλεσαν οι Ναζί εγκληματίες στη χώρα μας, στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής 1941-1944, ήταν η σφαγή του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού, σχεδόν όλων των γυναικόπαιδων και των γερόντων, μαζί και του παπά και της παπαδιάς του χωριού, συνολικά 280 ατόμων, στην Κλεισούρα της Καστοριάς, στις 5 Απριλίου 1944

Τ.Ε Έβρου ΚΚΕ: Καταγγέλλει τις απαράδεκτες εκδηλώσεις τιμής στον κατοχικό νομάρχη

 

Τις απαράδεκτες εκδηλώσεις τιμής για τον πρώτο κατοχικό νομάρχη Έβρου που διορίστηκε από την κυβέρνηση των δοσίλογων το 1941, τις οποίες διοργανώνει ο Δήμος Διδυμοτείχου, καταγγέλλει η ΤΕ Έβρου του ΚΚΕ 

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821! ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ!

Η αντοχή που επέδειξαν οι επαναστατημένοι Έλληνες στα πεδία των μαχών οφείλετο σε έναν μανιασμένο ζήλο για την Ελευθερία που “τους είχε συνεπάρει όλους”, όπως αφηγείται ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης στ' απομνημονεύματά του, σ' ένα συναίσθημα πέρα απ' την λογική τρεφόμενο από τον ζωντανό ιστορικό μύθο που “οπλίζει” την συνείδηση του λαού.